Natuurlijke cannabinoïden: lijst, effecten en verschillen (CBD, CBG, CBC, CBN…)

CBD, CBG, CBC, CBN… Vind je het lastig om je weg te vinden tussen al deze afkortingen? Dat is heel normaal, er zijn meer dan 100 natuurlijke cannabinoïden die door cannabis worden aangemaakt.

 

Maar het is ook niet onvermijdelijk: om je op weg te helpen, hebben we een lijst samengesteld met de bekendste natuurlijke cannabinoïden, inclusief hun volledige naam, afkorting, effecten en wat extra informatie om indruk te maken op je vrienden!

Overzichtstabel van natuurlijke cannabinoïden

Cannabinoïde	Concentratie	Belangrijkste effecten	Juridische status in Frankrijk
CBD -cannabidiol	15-30 %	Ontspanning, milde angstremmer	Juridisch
THC ( tetrahydrocannabinol	5-30% (cannabis)	Psychoactief, euforisch	Verbazingwekkend
CBG Cannabigerol	< 1 %	Modulator, licht stimulerend	Juridisch
CBN -cannabinol	Sporen	Kalmerend middel	Juridisch
CBC Cannabichromeen	< 1 %	Entourage-effect	Juridisch
THCV Tetrahydrocannabivarin	Sporen	Eetlustremmer, energiebooster	Wettelijk toegestaan ​​< 0,3% (natuurlijke vorm)
CBDV Cannabidivarine	Sporen	Vergelijkbaar met CBD, maar intenser	Juridisch
CBGV Cannabigerovarine	Sporen	Gerelateerd aan CBG	Juridisch
CBCV Cannabichromevarine	Sporen	Gerelateerd aan CBC	Juridisch
THCP Tetrahydrocannabiphorol	~0,01 %	Hoge endocannabinoïde-affiniteit	Verbazingwekkend
CBDP Cannabidiol	~0,01 %	Langwerpige vorm van CBD	Juridisch
CBGA Cannabigerolzuur	Aanwezig in verse bloemen	Zuurvoorloper, unieke eigenschappen	Juridisch
THCA Tetrahydrocannabinolzuur	Aanwezig in verse bloemen	Zure voorloper van THC, niet-psychoactief	Grijze zone (dicht bij THC)
CBDA (cannabidiolzuur)	Aanwezig in verse bloemen	Zuurvoorloper van CBD	Juridisch

Wat is een natuurlijke cannabinoïde?

Natuurlijke cannabinoïden, ook wel fytocannabinoïden genoemd, zijn moleculen die worden geproduceerd door planten van het geslacht Cannabis. Dit geslacht omvat de variëteiten sativa, indica en ruderalis, die allemaal tot de botanische familie Cannabaceae behoren.

 

Cannabinoïden worden als "natuurlijk" beschouwd wanneer ze rechtstreeks door de plant worden geproduceerd via haar biologische processen, zonder menselijke tussenkomst. Dit zijn de bekende stoffen die voorkomen in de bloemen en harsen van cannabis en hennep: CBD, THC, CBG, CBC, enz.

Belangrijkste en minder belangrijke cannabinoïden: wat is het verschil?

De termen 'major cannabinoïden' en 'minor cannabinoïden' vormen volledig kunstmatige groepen, gecreëerd door de wetenschappelijke literatuur voor classificatiedoeleinden.

De meest voorkomende cannabinoïden, de eerst ontdekte en meest bestudeerde, worden aangeduid als de belangrijkste cannabinoïden. Dit zijn cannabidiol (CBD), tetrahydrocannabinol (THC), cannabigerol (CBG) en cannabinol (CBN).

Bij uitsluiting worden alle andere cannabinoïden als "kleine" of "secundaire" beschouwd.

Elke cannabinoïde heeft zijn eigen bijzonderheden, maar veel hebben een vergelijkbare chemische structuur: ze behoren allemaal tot de grote familie van fytocannabinoiden, die afkomstig zijn van dezelfde biosynthetische route.

Hoe worden cannabinoïden gemaakt?

De meeste fytocannabinoiden worden gesynthetiseerd tijdens de groei en het drogen van cannabisbloemen.
Dit is een complex biologisch proces. Simpel gezegd produceert de plant eerst een sleutelmolecuul: CBGA (cannabigerolzuur), vaak het "moedermolecuul" genoemd.

 

Afhankelijk van de genetische eigenschappen van de plant worden variërende hoeveelheden CBGA door specifieke enzymen omgezet in andere cannabinoïdezuren.
Dit resulteert in verschillende niveaus van THCA, CBDA, CBCA, enzovoort.

 

Tijdens het drogen van de bloem worden deze zure vormen omgezet in 'klassieke' cannabinoïden, zoals THC, CBD, CBG, enzovoort.

De bekendste natuurlijke cannabinoïden, zowel de minder bekende als de meest voorkomende

Nu we hebben gezien wat een cannabinoïde is en hoe deze wordt aangemaakt, zullen we elke cannabinoïde in detail bekijken.

Delta-9 THC: Tetrahydrocannabinol

We beginnen met de bekendste cannabinoïde: THC. Wetenschappelijk wordt het Delta-9 THC genoemd, om het te onderscheiden van andere vormen van THC die weliswaar aanwezig zijn, maar in veel lagere concentraties voorkomen, zoals Delta-8 THC en Delta-10 THC.

 

THC staat bekend om zijn werking op het endocannabinoïdesysteem, met name op CB1-, wat het de welbekende psychoactieve effecten geeft:

 

• Verandering van de waarneming (tijd, ruimte, geluiden)
• Euforie, een euforisch gevoel
• Verminderde aandacht en cognitieve vertraging
• Verhoogde eetlust
• Gevoel van spierontspanning
• Droge mond
• Rode ogen

THC staat echter ook bekend om zijn verslavende werking, evenals zijn ongewenste effecten (angst, paranoia, enz.), die de classificatie ervan, bijna wereldwijd, als verdovend middel rechtvaardigen.

CBD: Cannabidiol

 

 

De tweede op onze lijst is natuurlijk CBD. Deze cannabinoïde komt het meest voor in cannabis, met name in indica.

In tegenstelling tot THC heeft het geen directe interactie met het endocannabinoïdesysteem, wat deels het verschil in effecten verklaart. Cannabidiol veroorzaakt namelijk geen ' high', maar kan wel een breed scala aan effecten teweegbrengen. De meest genoemde effecten zijn:

 

• Fysieke en mentale ontspanning
• Een mild kalmerend en angstverminderend effect
• Een gevoel van spierontspanning

Cannabidiol heeft een modulerende werking die het biologische evenwicht bevordert ; daarom wordt het door de meeste Europese landen erkend als een veilige en onschadelijke cannabinoïde.

CBG: Cannabigerol

Hoewel CBG de eerste cannabinoïde was die in zure vorm werd geproduceerd , is het in CBD-bloemen eigenlijk in relatief kleine hoeveelheden aanwezig . Meestal is de concentratie minder dan 1% van de totale hoeveelheid aanwezige cannabinoïden .

Net als CBD heeft CBG slechts een zwak effect op het endocannabinoïdesysteem, waardoor het een modulerende werking heeft. Cannabigerol wordt over het algemeen als stimulerender beschreven dan CBD, en recensies bevestigen dit.

 

• Een lichte verbetering in de concentratie
• Door een verminderde eetlust
• Ontspannende effecten

Het kan ook bijdragen aan een beter welzijn en emotioneel evenwicht.
Ontdek al onze CBD-bloemen.

CBN: Cannabinol

CBN is een bijzonder interessante cannabinoïde , omdat het niet rechtstreeks door de plant wordt aangemaakt. Het ontstaat op natuurlijke wijze door de afbraak van THC, wanneer deze veroudert of oxideert onder invloed van warmte, licht of zuurstof.

 

Simpel gezegd hebben tetrahydrocannabinol (THC) en cannabinol (CBN) een zeer vergelijkbare structuur: CBN kan worden gezien als een meer geoxideerde en "oudere" vorm van THC. Na verloop van tijd verliest THC een aantal waterstofatomen en wordt de ringstructuur stijver, wat leidt tot de natuurlijke vorming van CBN.

 

Dit oxidatieproces verklaart waarom er meer CBN wordt aangetroffen in bloemen of harsen die lange tijd zijn opgeslagen of aan hitte zijn blootgesteld.

 

Hoewel cannabinol afkomstig is van THC, zijn de effecten ervan totaal anders. Het geeft een zeer milde high en veroorzaakt geen euforie. Het staat bekend om zijn kalmerende werking , waardoor het een goede kandidaat is om te helpen bij het slapen.

CBC: cannabichromeen

CBC is wellicht een van de cannabinoïden die de minste aandacht krijgt, om een ​​vrij eenvoudige reden: het heeft op zichzelf weinig merkbare effecten . Omdat het zich nauwelijks bindt aan de CB1-receptoren van het endocannabinoïdesysteem, wordt CBC vaak omschreven als een stof die een zeer subtiel gevoel van kalmte geeft , zelfs discreter dan CBD.

 

In werkelijkheid suggereren sommige studies vooral dat CBC een rol zou kunnen spelen in het entourage-effect : de aanwezigheid ervan zou de manier waarop andere cannabinoïden worden ervaren beïnvloeden, met name door sommige effecten van THC te verzachten of in evenwicht te brengen.

 

Het is een cannabinoïde die op de achtergrond aanwezig is, op zichzelf niet erg spectaculair, maar wel bijdraagt ​​aan het algehele effect van een bloem of hars.

CBDA, THCA, CBGA: cannabinoïden in zure vorm

 

 

Zoals we zagen in het gedeelte over de vorming van natuurlijke cannabinoïden, bestaan ​​cannabinoïden, voordat ze de moleculen worden die we kennen, eerst in een zure vorm : CBGA, THCA, CBDA, CBCA, en andere.

 

Deze zure vormen, die voornamelijk in verse bloemen voorkomen, werden lange tijd als "inactief" beschouwd omdat ze weinig tot geen merkbare effecten hebben.

 

Recent onderzoek heeft echter aangetoond dat deze zure moleculen hun eigen biologische effecten hebben , soms zelfs gerichter dan hunboxeigenschappen varianten. Sommige vertonen uitgesproken ontstekingsremmende, antioxidatieve of misselijkheidswerende , zonder psychoactieve effecten of veranderingen in de waarneming .

 

Ze vormen daarom een ​​zeer interessante invalshoek voor medisch onderzoek. Er is echter nog veel meer onderzoek nodig om hun potentieel en de mechanismen die eraan ten grondslag liggen volledig te begrijpen.

THCV, CBDV, CBCV, CBGV: cannabinoïden in de "varine"-vorm

Jazeker! Hoewel deze groep cannabinoïden vooral bekend is geworden dankzij THCV , dat populair werd vóór het verbod in 2023, komen cannabinoïden uit de varine ook van nature voor. Daarom natuurlijke THCV opnieuw geclassificeerd en blijft het legaal bij concentraties onder de 0,3%.

 

Cannabinoïden waarvan de naam eindigt op -varine (zoals THCV, CBDV, CBCV en CBGV, om er maar een paar van de bekendste te noemen) lijken sterk op hun "klassieke" tegenhangers.
De meeste verschillen moleculair gezien alleen door een kortere zijketen : een simpele structurele verandering, maar wel een die hun biologisch gedrag beïnvloedt, evenals hun potentiële en waargenomen effecten.

 

Ze worden over het algemeen beschouwd als levendiger en minder langdurig dan hun klassieke tegenhangers.

THCP, CBDP, CBCP, CBGP: cannabinoïden in de vorm van "phorol" of "biphorol"

De zogenaamde phorol- of biphorol-vormen, die pas in 2019 werden ontdekt, vertegenwoordigen een andere zeldzame familie van natuurlijke cannabinoïden. Ze kunnen worden gezien als de "omgekeerde tweelingen" van de -varine-vormen.

 

Terwijl α-varines een kortere zijketen (C3) hebben, hebben biphorolen juist een langere keten (C7). Deze eenvoudige verlenging verandert hun biologische gedrag: het versterkt de binding met endocannabinoïde receptoren, wat de aard en intensiteit van hun effecten kan beïnvloeden.

 

Deze moleculen komen van nature voor in bepaalde hennepvariëteiten, maar in zeer kleine hoeveelheden, vaak in de orde van 0,01% of minder. Hun recente ontdekking heeft vooral geleid tot een beter begrip van de fundamentele rol van de lengte van de zijketen in de activiteit van cannabinoïden.